Όταν οι πατριώτες γκρέμιζαν τα κομματικά τείχη.

Του Πέτρου Κασιμάτη
Η άγνωστη επίσκεψη στην κατεχόμενη Ίμβρο.
Πως η συμμορία Σημιτη πολέμησε και πολεμά τους πατριώτες των κομμάτων.
Τώρα που οι πολιτικοί αρχηγοί δίνουν σκληρές μάχες για τις Ευρωεκλογές η για όσους κατέρχονται με την κομματική τους ευλογία , τώρα που αποφασίζουν πολλές φορές οι ίδιοι για τα “χτυπήματα κάτω απ τη μέση” αξίζει να καταγράψουμε αποκλειστικά ντοκουμέντα για το πως αντιλαμβάνεται ο ένας την πατρίδα, ο άλλος το Εθνος, ο τρίτος τη γαλανόλευκη καθώς και τις αξίες του Ελληνισμού.

Ήταν χειμώνας του ’94 και ο Πανος Καμμένος Πρόεδρος σήμερα των Ανεξάρτητων Ελλήνων μαζί με τα μέλη μιας πανίσχυρης διακομματικής Επιτροπής Βουλευτών (σ.σ τότε αυτή η σύνθετη διακομματική επιτροπή είχε πατριωτικό χαρακτήρα και ήταν ισχυρή) είχε επισκεφθεί την Ιμβρο
προκειμένου να τονωθεί το ηθικό των εναπομεινάντων Ελλήνων του νησιού και να καταγραφεί η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η κακοκαιρία, τα πολλά μποφόρ “εγκλώβισαν” τους Έλληνες βουλευτές-απ όλα τα κόμματα- αλλά τους δόθηκε μια μοναδική ευκαιρία. Να δουν τις εκκλησίες που οι Τούρκοι είχαν μετατρέψει σε στάβλους, να βιώσουν την τρομοκρατία της Άγκυρας σε βάρος των φιλήσυχων Ιμβριωτών, να καταγράψουν τα κατεστραμμένα μνημεία και τα συλλημένα Χριστιανικά νεκροταφεία, να εμψυχώσουν τους κατοίκους που γατζωμένοι στα βράχια της Ίμβρου επέμεναν να ζουν στον τόπο των προγόνων τους.
Η ΜΙΤ παρακολουθούσε με άγρυπνο μάτι τις κινήσεις των Ελλήνων βουλευτών και δημοσιογράφων, τα μποφόρ -που ξεπερνούσαν τα 9- καθιστούσαν αδύνατη τη μετάβαση στο Τσανά-καλέ , την Καλλίπολη και μετά την οδική επιστροφή στην Ελλαδική γη. Οι μέρες περνούσαν -Ελληνικό πολεμικό πλοίο δεν ήταν δυνατόν να παραλάβει βουλευτές και δημοσιογράφους γιατί δεν το επέτρεπαν οι Τουρκικές αρχές, ενώ αρνήθηκαν όλοι να επιβιβαστούν σε στρατιωτικό ελικόπτερο της Τουρκικής Αεροπορίας για να μην γίνει αποδεκτή (για λόγους συμβολισμού) μια τέτοια ενέργεια σε έδαφος όπου γίνεται καταπάτηση των διεθνών συνθηκών.
Ο Π¨ανος Καμμένος με αγέρωχο ύφος και χωρίς να λογαριάζει πολλά-πολλά , έφερνε σε δύσκολη θέση τους πράκτορες της ΜΙΤ , πραγματοποιούσε επαφές με Έλληνες του νησιού , ξέφευγε με ευέλικτο τρόπο απ τους επιδέξιους διώκτες του και μαζί με τον Κ.Μπαντουβά και τον Δημ.Βουνάτσο κατάφερνε να μην υποταγή σε αυτό που ήθελαν οι Τουρκικές αρχές. Αυθαδιάζοντας πολλές φορές έδειχνε σε όλους τον χαρακτήρα που θα ξεδίπλωνε τα επόμενα χρόνια μέσα κι έξω απ τη Βουλή υπερασπιζόμενος “το τιμιότερων και αγιότερον που είναι η πατρίδα…”.
Σε ενα καφενείο στο χωριό Αγρίδια της Ιμβρου οι Έλληνες του νησιού με δάκρυα στα μάτια μιλούσαν για τις χαμένες πατρίδες, τον μαρμαρωμένο Βασιλιά, τους πορφυρούς Παλαιολόγους και τους έφιππους Αλεξανδρους που βλέπουν στον ύπνο και στον ξύπνιο τους. Ένας 80χρονος μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων αρπάζει το βιολί του με θυμό για τους Τούρκους της ΜΙΤ που παρακολουθούσαν μες στη νύχτα απ τα παράθυρα του καφενείου, αλλά και με μια γλύκα για τις αναμνήσεις της ελεύθερης ζωής χωρίς διωγμούς και κατατρεγμούς.Όλοι περιμένουν να παίξει έναν σκοπό, ένα μουσικό θέμα, να ξεφύγουμε όλοι απ τη γκρίζα εικόνα ανθρώπων κατατρεγμένων απ το δυνάστη τους…Ολοι περιμένουν να ακούσουν κάποιο παλιό δημοτικό σκοπό -έστω με βιολί- μα ο 80 χρονος Ιμβριος μας ξαφνιάζει όλους γιατί το δοξάρι του παίζει τον Εθνικό Ύμνο!!! Οι Τούρκοι εξαγριώνονται. Οι Έλληνες βουλευτές και δημοσιογράφοι ακίνητοι ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο, ο Πάνος Καμμένος δεν μπορεί πλέον να συγκρατήσει τα δάκρυά του, όλοι με μια φωνή στεντόρεια ψάλλουν “Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού της τρομερή….”.
Ο Πάνος Καμμένος δεν μίλησε ποτέ γι αυτό το περιστατικό. Μάλλον δεν ήθελε να δρέψει εύκολες πατριωτικές δάφνες. Ίσως αυτό που κράτησε στην ψυχή του και τη μνήμη του να έχει περισσότερη αξία….Στη ζωή , βλέπετε, δεν πωλούνται όλα, δεν τεμαχίζονται όλα και δεν “χρησιμοποιούνται ” όλα .
Δωρεάν η όραση, δωρεάν η τυφλότητα….