Το τρίπτυχο της Στρατηγικής και η Κυπριακή Δημοκρατία

Γράφει ο Νικόλας Στυλιανού
Η επιστήμη της Στρατηγικής, διαχρονικά, έχει στηριχθεί σε τρεις βασικούς πυλώνες: τη Διπλωματία, τις Πληροφορίες (Intelligence) και την Στρατιωτική Ισχύ. Οι τρεις αυτοί πυλώνες διέπονται από σχέσεις αλληλεξάρτησης και επικάλυψης (overlap), γεγονός που μεταφράζεται στο ότι δεν υφίστανται ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες και δη σε κατάσταση απόλυτης αυτονομίας. 

Φυσικά, η καθεμιά από τις διαστάσεις της επιστήμης της Στρατηγικής διέπεται από τις δικές της δυναμικές, τους δικούς της κανόνες, τα δικά της αρχέτυπα. Στη διαδικασία του στρατηγικού σχεδιασμού οι ανωτέρω διαστάσεις συνυπολογίζονται στο πλαίσιο του εκάστοτε μηχανισμού λήψεως απόφασης, είτε πρόκειται για ζητήματα εξωτερικής, είτε πολιτικής ασφάλειας.

Οι διπλωματικές κινήσεις, οι Πληροφορίες και η Στρατιωτική Ισχύς είναι πεδία που χαρακτηρίζονται από διακριτές δυναμικές και τομείς δραστηριοποίησης προσωπικού και Υπηρεσιών με σαφείς, αλλά διαφορετικούς ως προς τη φύση τους, όρων εντολής. 

Οι κινήσεις στη διπλωματική αρένα πρέπει να αποτελούν απότοκο ωφέλιμων, έγκυρων και ένακτων πληροφοριών από την Κοινότητα Πληροφοριών του Κράτους. Επίσης, η εφαρμογή διπλωματικών κινήσεων καθίσταται αποτελεσματικότερη με την ύπαρξη του βραχίονα σκληρής ισχύος της κρατικής οντότητας, των Ενόπλων Δυνάμεων. 

Όπως συνάγεται από το πιο πάνω σχεδιάγραμμα, οι προαναφερόμενες σχέσεις εφαρμόζονται, όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό ορισμένους υποψήφιους και υποψήφιες Ευρωβουλευτές, να ασχετολογούν ελαφρά τη καρδία για το ζήτημα του Κυπριακού, υποβαθμίζοντας την πολυπλοκότητά του και παραβλέποντας τα οντολογικά εξαιρετικά κρίσιμα συστατικά της εξίσωσης του εν λόγω ζητήματος.

Για παράδειγμα, η κυρία Ρένα Χόπλαρου, υποψήφια Ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο του Δημοκρατικού Συναγερμού, επισημαίνει το εξής: Μια πιθανή λύση σημαίνει διέξοδος: Ανάπτυξη, ασφάλεια, προοπτική. Εκ των ανωτέρω, η κυρία Χόπλαρου συμπεραίνει με απόλυτο τρόπο ότι, πιθανή λύση (στο Κυπριακό ζήτημα) θα επιφέρει Ανάπτυξη, ασφάλεια και προοπτική. 

Δεν γνωρίζουμε από πού προκύπτουν οι συμπερασματικές επισημάνσεις της κυρίας Χόπλαρου, καθώς η δήλωσή της υπολείπεται στοιχειώδους βιβλιογραφικής αναφοράς προς υποστήριξή της. Θα μπορούσαμε να επισημάνουμε ότι θα ήταν πιο δόκιμο για την κυρία Χόπλαρου να δηλώσει ότι θα ήθελε, θα επιθυμούσε δηλαδή μια πιθανή λύση να μεταφραστεί σε διέξοδο: Ανάπτυξη, ασφάλεια, προοπτική. 

Φυσικά, η κυρία Χόπλαρου (κι όχι μόνο) καταλήξει σε συμπεράσματα, τα οποία είναι φύσει αυθαίρετα, καθώς αποτελούν αποκυήματα ευσεβοποθισμών, ασαφούς οντολογίας και συναφώς, άκυρης επιστημολογίας και μεθοδολογίας.



Παραβλέπονται κρίσιμες, προς το παρόν αμετάβλητες, διαστάσεις της εξίσωσης του Κυπριακού ζητήματος, με προερξάρχουσα τη διαχρονική και συνεπέστατη στην υλοποίησή της, τουρκική στρατηγική ατζέντα έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας και του κυπριακού Ελληνισμού. Επίσης, φαίνεται να μην γίνεται αντιληπτό, ούτε κατ’ αρχήν, αλλά ούτε και επί της ουσίας, ότι η στρατηγική κουλτούρα και ο στρατηγικός σχεδιασμός που τίθεται προς εφαρμογή από την Κυπριακή Δημοκρατία προς επίτευξη λύσης στο Κυπριακό ζήτημα, είναι σε άμεση και απόλυτη συνάρτηση των τριών σταθερών, αυτόνομων σε δυναμική και κανόνες και συνάμα αλληλένδετων, συνιστωσών της Στρατηγικής επιστήμης: της Διπλωματίας, των Πληροφοριών και της Στρατιωτικής Ισχύος. Η εμπειρική εξέταση και ανάλυση δεδομένων έχει καταδείξει ότι κρατική οντότητα που:α. Δεν έχει επαρκές και βιώσιμο διπλωματικό σχεδιασμό,β. Δεν έχει (ποιοτικά) επαρκή ροή, ανάλυση και αξιοποίηση Πληροφοριών καιγ. Δεν έχει επαρκή Στρατιωτική Ισχύ που λειτουργεί σαν πραγματικός συντελεστής και πολλαπλασιαστής ισχύος, προς υποστήριξη των υφιστάμενων διπλωματικών επιλογών, τότε,αποτελεί νομοτελειακό γεγονός ότι ο καθορισθείς στρατηγικός στόχος δεν πρόκειται να είναι ωφέλιμος, αλλά αποτέλεσμα έξωθεν πιέσεων και, στην περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, παράγωγο της διαχρονικής και συνεπούς στρατηγικής ατζέντας της Τουρκίας έναντι της πρώτης.

http://defencenews.gr/